Położony na wschodnich rubieżach Azji, z dala od utartych szlaków turystycznych Tajwan jest krajem o wielu obliczach. Unikalny ekosystem lasów tropikalnych, barwna kultura autochtonów, wiecznie zielone pola herbaciane, cudowne jeziora między ogromnymi łańcuchami górskimi, skaliste wybrzeże, oblane z jednej strony wodami Morza Chińskiego, a z drugiej - falami Pacyfiku. Prócz tego wspaniałe świątynie, ciepłe źródła, liczne festiwale, tętniące życiem nocne markety, zaskakujące nowoczesnością miasta oraz rajskie plaże archipelagu Penghu i Ludao... Gdy przed pięciuset laty portugalscy odkrywcy dopłynęli do brzegów Tajwanu, ujrzawszy pokryte bujną roślinnością potężne góry, wspaniałe klifowe wybrzeża i zaciszne plaże, wykrzyknęli "Ilha Formosa!" - "Cóż za Piękna Wyspa!"
Ogród botaniczny Azji
Położony w zachodniej części Pacyfiku Tajwan, oddzielony jest od kontynentalnych Chin wąskim przesmykiem cieśniny. Większość terenu zajmują wysokie na niemal 4 tysiące metrów dzikie Góry Tajwańskie. Około 60 % powierzchni wyspy porośnięte jest tropikalnym lasem namorzynowym, bambusowym i palmowym, wawrzynami oraz drzewami kamforowymi. Występują tu liczne liany, paprocie i cyprysy. Wybrzeża porastają zarośla mangrowe. Ze zwierząt spotykamy tu serau białogrzywe, jelenie wschodnie sika, pantery mgliste i czarne niedźwiedzie formosańskie. Liczne gatunki flory i fauny to występujące wyłącznie na Tajwanie endemity, dlatego też przyjęło się określanie wyspy jako "ogrodu botanicznego Azji".
Archipelag Penghu i Ludao
Na zachód od wyspy Tajwan rozciąga się archipelag kilkudziesięciu wysp Penghu, nazywany czasem "ostatnim, najpilniej strzeżonym sekretem Azji Wschodniej". Wyspy w swej historii znajdowały się w posiadaniu Chin oraz kolonizujących je Holendrów, Francuzów, wreszcie Japończyków, obecnie administrowane są przez Tajwan. Mieszkańcy wysp zajmują się połowami ryb, zbieraniem wodorostów morskich i pereł, a także uprawą ryżu, orzeszków ziemnych i bananów. Odwiedzimy tu piękne plaże, skosztujemy znakomitych owoców morza oraz poznamy wspaniałą architekturę - liczne świątynie oraz domy, do których budowy użyto koralowców! Archipelag Penghu to raj dla surferów oraz miłośników nurkowania. Położona na wschodnim wybrzeżu Tajwanu Ludao - "Zielona Wyspa" słynie z wyjątkowej rafy koralowej, wybijających bezpośrednio z morskiego dna ciepłych źródeł oraz unikalnych krajobrazów.
W parkach narodowych i świątynnych miastach
Podróżując przez Tajwan poznamy najważniejsze przyrodnicze atrakcje wyspy. Odwiedzimy Maokong z wiecznie zielonymi plantacjami herbaty, Wulai z pięknym fragmentem subtropikalnej dżungli oraz ciepłe źródła w Beitou. Udamy się nad największe na wyspie jezioro Riyuetan oraz w wysokogórski rejon Alishan. W Tajpej oraz w Tainanie poznamy liczne świątynie taoistyczne i konfucjańskie oraz malownicze zabytki z epoki kolonialnej. Podczas pobytu we wschodniej części wyspy udamy się w wędrówkę szlakiem Walami, prowadzącym w rejon najwyższych gór Tajwanu oraz do wąwozu Taroko. Pod koniec wyjazdu odpoczniemy w miejscowości Hualian, na pięknych plażach zachodniego Pacyfiku.
Dziedzictwo autochtonów
Autochtoniczna ludność Tajwynu podzielona jest na 14 plemion aborygeńskich, mówiących odmiennymi językami austronezyjskimi. Najliczniejsi z nich to grupy etniczne Amis, Paiwan, Atayal i Bunun. Przez wieki wytworzyli oni bardzo ciekawy folklor i sztukę, w której szczególną rolę odgrywa otaczany czcią mityczny wąż. Do niedawna nieustraszeni "łowcy głów", oddający cześć totemom, po dziś dzień zachowują odrębność kulturową, etniczną i językową. Tajwańscy autochtoni żyją w wysokich górach w wiejskich wspólnotach, mają organizację rodową i plemienną. Ostatnie lata przyniosły odrodzenie zainteresowania ich unikalną kulturą i językami.
Skarby Cesarstwa
Po wybuchu dowodzonej przez Mao Zadonga rewolucji komunistycznej rząd Republiki Chińskiej ewakuował się na Tajwan, zabierając ze sobą cały skarbiec ze wszystkimi najcenniejszymi dziełami sztuki, które skrzętnie ukryto w górach Tajwanu. Rewolucja kulturalna przyniosła zniszczenie większości dziedzictwa kulturowego na terenie Chin. Cesarskie skarby do dziś pozostają na Tajwanie a kraj, mimo iż nie jest uznawany przez większość społeczności międzynarodowej, jest de facto niepodległym, demokratycznym państwem. Jest to miejsce, w którym wciąż żywe jest unikalne dziedzictwo duchowe i tradycje prawdziwych Chin.
