Etiopia to jeden z najbardziej fascynujących krajów w Afryce. Wykute w skałach kościoły, wspaniałe cesarskie pałace oraz plemiona wciąż kultywujące dawne tradycje i obyczaje - to wszystko spotkamy na naszym podróżniczym szlaku. Północna Etiopia oczaruje nas barwną historią i ciekawymi zabytkami, na południu będziemy gośćmi lokalnych plemion. Tym, którzy chcą spędzić w Etiopii trochę więcej czasu polecamy odwiedzenie zarówno północy, jak i południa.
Kościoły w Lalibeli
Książę Lalibela urodził się w XII wieku jako młodszy brat króla. Pewnego dnia, gdy był małym chłopcem, obsiadł go rój pszczół nie czyniąc żadnej krzywdy. Uznano to za wróżbę, że zostanie królem. Przerażony panujący brat chciał otruć Lalibelę, ale trucizna podana w napoju wtrąciła księcia tylko w trzydniowy letarg. W czasie snu został zabrany przez anioły do Jerozolimy i po przebudzeniu postanowił zbudować w etiopskich górach drugą Jerozolimę. Lalibela został królem, a miasto zbudowano w górach Lasta i na cześć króla nazwano Lalibelą. Do dziś miasto słynie na cały świat z kilkunastu kościołów całkowicie wykutych w skałach - każdy z jednego skalnego bloku. Najsłynniejsze z nich to: Bet Medhane Alem, Bet Maryam, Bet Giorgis, Bet Gebriel-Rafael.
Etiopskie kościoły i monastyry
Przez setki lat po Europie krążyły legendy o potężnym katolickim państwie księdza Jana, leżącym gdzieś daleko na południu i samotnie walczącym z muzułmanami. Wyprawiano w nieznane poselstwa, by zawrzeć wojenny sojusz. Dopiero w XVIII wieku okazało się, że legenda ma w sobie źdźbło prawdy. W górach na południu istniało od IV wieku chrześcijańskie cesarstwo o przebogatej kulturze. Jej świadectwem są niezliczone klasztory i kościoły. Najsłynniejsze znajdują się w Lalibeli. Sławą niemal dorównują im klasztory położone na wyspach jeziora Tana (są w nich złożone ciała etiopskich cesarzy) i legendarne skalne kościoły w prowincji Tigrai (odkryte dopiero w XX wieku, jest tylko kwestią czasu, kiedy trafią na listę UNESCO).
Plemiona z Doliny Omo
Podróż na wciśnięte pomiędzy Sudan i Kenię stepowe równiny Doliny Omo jest bardziej podróżą w czasie, niż w przestrzeni. Ten rejon to "żyjące muzeum", swego rodzaju rajski ogród zamieszkały przez ponad 30 grup etnicznych zupełnie odciętych od cywilizacji. Najsłynniejszymi mieszkańcami Doliny Omo są Mursi, których kobiety upiększają się mocując w dolnej wardze talerzyki. Inne plemiona to m.in: Hamerowie, Karo i Ari. Każde z nich kultywuje tradycje i obyczaje, które kształtowały się w ciągu setek lat egzystencji w środku afrykańskiego interioru: inicjacje, malowanie ciał, rytualne okaleczanie się...
