Socjolog z zamiłowaniem do przygód. Studiowałam socjologię na Uniwersytecie Gdańskim i kulturoznawstwo Ameryki Łacińskiej i Karaibów na Uniwersytecie Warszawskim. W 2013 spędziłam rok w Ameryce Południowej podróżując autostopem i bez reszty pokochałam ten kawałek świata. W 2016 i 2020 prowadziłam badania terenowe w Paragwaju do którego niezmiennie wracam z ogromnym zainteresowaniem. Odkąd przeprowadziłam się w 2017 roku na Islandię, podróże autostopowe zamieniłam na piesze wędrówki. Staram się spędzać jak najwięcej czasu w islandzkim interiorze, wędrując i poznając coraz to nowe miejsca, albo te same miejsca coraz to dokładniej. W lecie 2022 przeszłam Islandię ze wschodu na zachód w towarzystwie mojego psa Norðura. Pracuję na Uniwersytecie Islandzkim, realizując projekt doktorancki poświęcony migracjom do krajów nordyckich. W wolnym czasie pracuję w schroniskach, działam jako przewodniczka i trenuję w lokalnej ekipie ratunkowej. Chociaż Islandia przypomina mi Patagonię, tęsknię za Ameryką Południową - gdzie wracam, również by dzielić się swoją pasją.
Fotograf i miłośnik Afryki. Członek Związku Polskich Fotografów Przyrody. Prowadzi projekt "W drodze na najwyższe szczyty Afryki", którego celem jest zdobycie najwyższych szczytów w każdym z 56 afrykańskich krajów. Za konsekwencję w realizacji projektu podczas XIX edycji Kolosów (największego festiwalu podróżniczego w Polsce) otrzymał wyróżnienie w kategorii WYCZYN ROKU 2016. Organizował wyprawy i trekkingi na Kilimandżaro i Mount Meru w Tanzanii, Mount Kenya w Kenii, Rwenzori w Ugandzie, Karisimbi w Rwandzie, Mount Heha w Burundi, Sapitwa Peak w Malawi, nienazwany wierzchołek w górach Mafinga Hills w Zambii, Pico de Sao Tome na Wyspach Św. Tomasza i Książęcej, Konigstein w Namibii, Otse Hill w Botswanie, Ras Dashen w Etiopii, Jebel Toubkal w Maroku, Mount Cameroon w Kamerunie oraz Mont Bengoue i Mount Iboundji w Gabonie. Odwiedził 18 afrykańskich państw. Organizuje pokazy podróżnicze w całej Polsce, za które otrzymywał nagrody podczas festiwali podróżniczych w Łodzi, Środzie Wielkopolskiej i Poznaniu. Teksty i zdjęcia publikował w magazynach Podróże, Poznaj Świat, NPM i All Inclusive. Organizuje wyprawy na afrykański kontynent. Uczy się języka Suahili. Kolekcjonuje afrykańskie maski. Prowadzi strony internetowe: www.szczytyafryki.pl oraz www.facebook.pl/SzczytyAfryki
Od 2020 roku mieszka na małej, najbardziej zielonej wysepce archipelagu Kanaryjskiego. Od 4 lat pracuje tam jako przewodnik górski, współpracując z lokalnymi agencjami. Zaraża gości odwiedzających La Palmę, miłością do tej uroczej, nie zadeptanej przez masową turystykę wyspy. Czy piękno i wyjątkowość La Palmy da się opisać słowami? Na wędrówkach po najpiękniejszych zaułkach wyspy, zobaczysz nie tylko subtropikalną wegetację i wulkany. Pokaże Ci ‚autentyczną’ La Palmę! Jak ludzie mieszkają, czym się zajmują, co uprawiają i jak toczy się życie na La Palmie. Poznamy rośliny endemiczne, aromatyczne i lecznicze którymi się fascynuje. W wolnym czasie nie tylko niezliczone wędrówki po górach, również plaże, nieograniczony ocean, joga i duuuuzo relaksu.Przez Hiszpanów wyspa nazywana ‚La Isla Bonita’ (piękna wyspa). Przekonaj się sam wędrując ze mną czy zasługuje na swoje określenie! :)
Aby wstępnie poznać ludzi i ich środowisko, warto pozostać w jednym miejscu przynajmniej przez dwa lata – żeby móc porównać ze sobą, choćby dwa pełne cykle pór roku. Idea ta urodziła się podczas niekończących się podróży stopem po Europie. Na początku zamiłowanie do wody, wzmocnione studiami o kulturach śródziemnomorskich, pchnęło na Baleary. Jako marynarz na jachtach żaglowych opiekowałem się grupami turystów, a jesienią i zimą oprowadzałem małe grupki po górach Majorki i opustoszałym wybrzeżu Minorki. Zawiało także między rybaków i poławiaczy przegrzebek, ale to już na północny na Kanale La Manche. Zamiłowanie do nart i gór wypchnęło na dłużej do Norwegii a następnie do Gruzji. Symbioza lasu i rzek zwabiła na granicę angielsko walijską – na skrzyżowanie majestatycznej rzeki Severn i rzeki Wye (Afon Gwy) do prastarego las Dean. Koordynowałem tam pracą wolontariuszy w czarującym ogrodzie, oraz organizowałem piesze wędrówki po wybrzeżu Walijskim, górach Brecon Beacons oraz samym lesie Dean. Morze Śródziemne przyciągnęło ponownie na zapomniany Półwysep Salentyński, żeby razem z włoskimi partnerami rozwijać turystykę rowerową dla osób niedowidzących i niewidomych. Od trzech lat mieszkam w rodzinnym Krakowie i dojrzewam do kolejnej zmiany środowiska. W między czasie goszczę przyjaciół z poznanych krain i zapoznaję ich z perełkami Małopolski.
Student Wydziału Leśnego SGGW w Warszawie. Przewodnik, przyrodnik, edukator. Od dziecka zafascynowany ptakami, fotografią i muzyką. Podróże na Syberię, do Mongolii, Chin czy do Skandynawii obudziły w nim ducha poznawania świata. Regularnie bierze udział w badaniach ornitologicznych w Puszczy Białowieskiej, Lasach Sobiborskich, Beskidzie Niskim, Dolinie Środkowej Wisły czy też w miejskich ekosystemach Warszawy. Chętnie odpowie na każde pytanie z zakresu szeroko pojętej przyrody.
